Tradycje Bożonarodzeniowe w krajach obcojęzycznych
W Niemczech tradycje Bożonarodzeniowe są obchodzę trochę inaczej niż u nas. Przygotowania zaczynają się już na początku grudnia. Nikogo nie dziwi montowanie lampek świątecznych pod koniec listopada. Początek grudnia to już ostateczny termin. Domy dekoruje się w środku jak i na zewnątrz. W oknach stawia się papierowe figurki, klei się dużą ilość gwiazdek lub płatków śniegu do okien, na drzwiach wejściowych wiesza się wieniec, a w korytarzach stawia się przeróżne dekoracje.
Choinka (Weihnachtsbaum) w niemieckich domach pojawia się coraz wcześniej, już nawet na kilka tygodni przed wigilią, co jeszcze 20 lat wcześniej byłoby nie do pomyślenia i zostałoby uznane za naruszenie tradycji. Nie wiem czy wiecie, ale zwyczaj i piękna tradycja ubierania i strojenia choinki wywodzi się właśnie stąd. Drzewko bożonarodzeniowe pojawiło się na przełomie XV i XVI wieku w Nadrenii. Inną przepiękną i pyszną tradycją jest pieczenie nie tylko pierników (Lebkuchen), ale też imbirowych ciasteczek (Plätzchen), mających kształt ludzików oraz domków. Nie wiem czy wiecie ale Niemcy nie rozumieją jak można je jeść normalnie w ciągu roku. Ponadto uwielbiają zajadać się ciastem bożonarodzeniowym, jakim jest strucla (Weihnachtsstollen). Jest to rodzaj ciasta z dużą ilością bakalii przede wszystkim rodzynek.
W Anglii jak i w Polsce święta ciężko wyobrazić sobie bez choinki. Chociaż w ostatnich latach Brytyjczycy coraz częściej decydują się na zakup sztucznej choinki. Jedną z bardziej znanych choinek na świecie znajdziemy w Londynie. Co roku pojawia się ona na Trafalgar Square. Niewiele osób wie, że owo drzewko świąteczne jest ofiarowywane londyńczykom przez stolicę Norwegii - Oslo, w celu upamiętnienia i podziękowaniu za pomoc, jaką mieszkańcy Londynu zaoferowali norwegom podczas II wojny światowej. Pierwsze takie drzewko pojawiło się na Trafalgar Square w 1947 i owa tradycja jest utrzymywana do dzisiaj. Uroczyste oświetlenie tego dowodu przyjaźni brytyjsko-norweskiej odbywa się w pierwszy czwartek grudnia.
Jemioła ( Misletoe) uchodzi za symbol życiodajne energii, płodności. Określana jest także rośliną pokoju. Świąteczny zwyczaj pocałunku pod jemiołą, który ma przynieść szczęście na cały rok - wywodzi się właśnie z Anglii! Świąteczna skarpeta ( Christmas Stocking ) w Anglii, podobnie jak w wielu innych krajach, popularny jest zwyczaj wieszania (najczęściej przy kominku lub łóżku) specjalnej skarpetki, do której św. Mikołaj (w Anglii tzw. Father Christmas) wrzuca drobne upominki - oczywiście tylko dla grzecznych dzieci.
Na stołach Brytyjczyków 25 grudnia można znaleźć min. : pieczonego indyka z nadzieniem bakaliowym, ziemniaki przygotowane na różne sposoby np. pieczone albo gotowane, warzywa najczęściej brukselka i marchewka, sos z żurawiny albo porzeczki, sos chlebowy, świąteczne babeczki tzw. mince pies,tzw. christmas pudding - który składa się z brandy, jaj, masła, przypraw korzennych, bakalii, suszonych moreli, ale pojawia się także Christmas Crackers ( Świąteczny "krakers" jest specjalną tubą, zapakowaną w taki sposób, że przypomina cukierek. Jednak nie służy do jedzenia. Po otwarciu znajdziemy tam drobny upominek - zazwyczaj jest nim papierowa korona lub dowcip umieszczony na niewielkim skrawku papieru. ).
Inną tradycją, która wydaje się śmieszna jest łamanie kości indyka ( Wishbone ), która kształtem przypomina literę Y. Osoba, która po przełamaniu kości ma największą część ma prawo do pomyślenia jednego życzenia. Ostatnią tradycją jest wymawiana co roku w święta przemowa przez królową ( The Queen's Speech ). Jest ona nadawana w telewizji jak i w radiu. Królowa wygłasza ją w świąteczne popołudnie o godzinie 3.
Tradycje w innych krajach
Wigilii nie ma w Anglii, w Holandii jak i coraz częściej w Belgii. W tych dwóch krajach zamieniana jest na uroczyste śniadanie w restauracji.
We Francji najważniejszy jest obiad świąteczny, z pasztetem strasbusrkim z gęsiej lub kaczej wątróbki (foie gras), ostrygami i wędzonym łososiem. Powszechnie podczas Wigilii jada się mięso drobiowe, zwłaszcza indyka.
W Danii podawana jest pieczona kaczka, a na sam koniec ryż z migdałami.
W Austrii na wigilijnym stole znajduje się karp lub kaczka.
W Norwegii podczas Wigilii podaje się żeberka wieprzowe (po norwesku Ribbe) i gotowane mięso owcze (po norwesku pinnekjøtt) lub specjalne danie przygotowane z solonej oraz gotowanej ryby (która wcześniej leżała w ługu sodowym przez 2-3 dni), którą następnie podaje się z boczkiem. Potrawa ta nosi nazwę lutefisk.
W Grecji od rana dzieci chodzą po kolędzie. Na każdym stole znajdziemy Chleb Chrystusa – duże słodkie bochenki w różnych kształtach i z różnymi zdobieniami. Choinki po raz pierwszy pojawiły w 1833 roku. Zwyczaj przyniesiony przez króla Ottona I, króla Grecji (syn króla Bawarii). Tradycyjnym greckim zwyczajem jest ozdobiona łódź lub statek.
W Boliwii w Wigilię zaświeca się własnoręcznie zrobione figurki. Potem trwa całą noc zabawa.
Kolumbijczycy świętują już od 8 grudnia. Wówczas ozdabiają krzaki ozdobami i lampkami. Nie maja wieczerzy, ale po ostatniej mszy świętują przez całą noc.
W Meksyku, gdzie święta są obchodzone są w duchu religijnym, typowym zwyczajem jest piniata ( pycha ;) ).
Na Filipinach przez cały Adwent zdobi się domy i ulice oraz wystawia się szopki z udziałem aktorów.
W Kamerunie, gdzie święta przypadają na okres wakacji i wzmożonych prac polowych, Wigilia jest dniem wolnym; pali się wówczas ogniska, czyta Biblię i śpiewa pieśni.
W Panamie dużą uwagę przywiązuje się do świecidełek za oknem. Wieczerza wigilijna nie istnieje. W wielu domach jest to normalny dzień jak każdy inny.
